دل کندن از همه به عشق ابوالفضل؛ مرهمی برای دلشکستگیها:
روانشناسی اعتماد میگوید انسانها پس از چند شکست عاطفی، برای بقای روانی به یک نقطهٔ اتکای مطلق پناه میبرند. جالبتر این که کهنالگوی «قهرمان وفادار» در اساطیر جهان، درست پس از دورهای از خیانت جمعی ظهور میکند. در تاریخ کربلا، عباس (ابوالفضل) وقتی همه رفتند، ماند. این تصویر باستانی دقیقاً زخم «به همه دل سپردن» را مرهم میگذارد. آیا تقدسبخشی به یک شخصیت، روشی برای بازسازی اعتماد ازدسترفته است یا یک مکانیسم دفاعی ظریف؟
راهکار:
از منظر روانشناسی دلبستگی، ذهن پس از ضربههای عاطفی پیدرپی برای ترمیم اعتماد به یک الگوی خطاناپذیر پناه میبرد. ابوالفضل در اینجا کهنالگوی «وفادار مطلق» است: تنها کسی که پس از خیانت جمعی میماند. این تقدسبخشی یک مکانیسم دفاعی سالم برای متوقفکردن چرخهٔ دلشکستگیهای تکراری است. دفعهٔ بعد که این حس آمد، میتوانی آن را نه فقط یک باور مذهبی، که یک سپر روانی هوشمندانه ببینی.