شکنندگی زندگی

زخم از خودی و شکنندگی بند نفس:

خودانتقادی شدید در مغز همان شبکه‌ای را فعال می‌کند که درد فیزیکی را پردازش می‌کند؛ گویا ذهن برای زخم زدن به خود نیاز به دشمن بیرونی ندارد. در برخی سنت‌های عرفانی هم «نفس» همین تار موی مرزی است: هم نگه‌دارنده، هم برنده. کدام زخم را از خود می‌خوریم و کدام را به خود می‌زنیم؟

راهکار:

این تصویر، نفس را به تار مویی می‌دوزد که هم زخم‌پذیر است هم زخم‌زننده. می‌شود آن را این‌طور دید: هر زخم درونی، نشانهٔ فاصله‌ای است که بین «خودِ آرمانی» و «خودِ واقعی» باز می‌شود؛ و بند نفس همان مرز نازک میان پذیرش و مقاومت است.