مالکیت در عشق و شخصیت همهپسند:
از دید روانشناسی تکاملی، افرادی که برای همه «دوستداشتنی» هستند اغلب دچار «سندرم ایمنیِ اجتماعی» اند: هرچه تعداد روابط سطحی بیشتر باشد، ریسک طردشدگی کمتری دارند اما عمق عاطفی فدا میشود. این افراد معمولاً سبک دلبستگی «اجتنابی» دارند و نزدیکی واقعی آنها را میترساند. آیا واقعاً میشود عشق عمیق را با کسی تجربه کرد که خود را در آینهٔ مخاطبان متعدد تعریف میکند؟
راهکار:
این جمله به تلخیِ نیاز به تملک در روابط اشاره دارد. شاید بهتر باشد به جای تلاش برای «مال خود کردن» دیگری، به این فکر کنی که چرا جذب چنین شخصیتی میشوی؟ آیا این الگوی وابستگی از کمبود درونی ات نشأت میگیرد؟