نیازی به بینقص بودن برای زندگی خوب نیست:
در روانشناسی، «کمالگرایی ناسالم» یکی از قویترین پیشبینکنندههای افسردگی و فرسودگی است. جالب است که تحقیقات نشان میدهد پذیرش «بهاندازهی کافی خوب بودن» نه تنها استرس را کم میکند، بلکه خلاقیت و رضایت واقعی را افزایش میدهد. آیا فشار برای بینقص بودن، بیشتر از جامعه میآید یا از درون خودمان؟
راهکار:
برای گسترش این ایده، میتوانی به این فکر کنی که «بینقصترین» لحظههای زندگیات در واقع کدامها بودهاند؟ اغلب همان لحظات ساده و ناقصی هستند که با معنا پر شدهاند.