آیا درونگرایی واقعی وجود دارد؟:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد مغز درونگراها به دوپامین حساستر است و تحریک بیش از حد خستگی میآورد. برونگراها به دوپامین مقاومترند و برای احساس خوب به محرک اجتماعی بیشتری نیاز دارند. این تفاوت بیولوژیکی انتخاب آگاهانه نیست. سوال: آیا میتوان از طریق تمرین رفتار برونگرایانه، حساسیت دوپامین را تغییر داد؟
راهکار:
این دیدگاه جسورانه است اما تحقیقات نشان میدهد که درونگرایی و برونگرایی ریشههای زیستی دارند. با این حال، انسان میتواند در موقعیتهای خاص رفتار خود را تطبیق دهد. شاید بهتر باشد بگوییم «ما انتخاب میکنیم در کدام بافت اجتماعی چقدر از پتانسیل درونگرا یا برونگرای خود را نشان دهیم.»