شکفته شدن یا شکافته شدن؟ تناقض رشد در جوانی:
در زیستشناسی، پدیدهای به نام «آپوپتوز» یا مرگ برنامهریزیشده سلولی وجود دارد که در رشد جنین ضروری است؛ انگار برای شکلگیری نهایی، بعضی بخشها باید پاره شوند. روانشناسان به این «یأس بارور» میگویند: فروپاشی انتظارات کهنه، پیششرط بلوغ عاطفی است. سؤال اینجاست: آیا آدمهایی که هرگز شکافته نشدند، واقعاً شکفته شدهاند؟
راهکار:
این جمله یادآور پارادوکس رشد است: گاهی شکفته شدن همان شکافته شدن است. شاید زخمها خود گلبرگهایی هستند که در مسیر شکفتن باز میشوند. میتوانی این تلخی را به تصویری از دگردیسی در طبیعت تبدیل کنی؛ مثل پیلهای که برای پرواز باید پاره شود.