غرق در یاد تو؛ شکی که دریا به خود گرفت:
حافظهٔ انسان قادر است مرز بین خود و دیگری را بازنویسی کند. وقتی به کسی عمیقاً فکر میکنی، نورونهای آینهای مغز آنقدر فعال میشوند که گویی هویت او با تو ادغام شده است. در یک مطالعهٔ fMRI، دیدن عکس فرد محبوب همان نواحی مغز را فعال کرد که هنگام تصور خودِ شخص فعال میشوند. این پدیده 'همآمیزی هویت' نام دارد – و شاید دریا هم حق داشت که شک کند.
راهکار:
این حس 'گم شدن در دیگری' با مفهوم روانشناختی 'ادغام هویت' همخوانی دارد: وقتی عشق آنقدر عمیق میشود که مرزهای خود و دیگری محو میگردد. پژوهشی نشان داده این حالت با فعالشدن شبکه پیشفرض مغز و کاهش تمایز خود-دیگر همراه است.