شک به تقدیر

پایان خوش داستان خدا؛ چرا شک داریم؟:

در روان‌شناسی روایت، مغز برای کاهش اضطرابِ ندانستنِ پایان، «سوگیریِ پایان خوش» می‌سازد؛ اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد داستان‌هایی که پایانشان قطعی به نظر نمی‌رسد، ترشح دوپامین بیشتری در مسیر پاداش مغز ایجاد می‌کنند. از منظر الهیات، نویسنده‌ی عالم فراتر از زمان است؛ پس پایان از نگاه او اکنون نوشته شده و تعلیق فقط در ادراک زمانی ماست. اگر نویسنده خداست، چرا ژانر معمایی؟

راهکار:

این جمله را از لنز روایت‌درمانی می‌توان دید: ما قهرمان داستانی هستیم که هنوز فصل آخرش را نخوانده‌ایم؛ شک نه انکار، بلکه هیجانِ تعلیق است.