شهرت با معشوق

سادگی عشق و پارادوکس رسوایی:

مغز عشق را در سیستم پاداش (هسته اکومبنس) پردازش می‌کند، همان‌جا که اعتیاد. اما نگرانی از قضاوت جامعه، قشر پیش‌پیشانی میانی را فعال می‌کند که مرکز خودآگاهی اجتماعی است. این دو شبکه همیشه رقابت دارند؛ عشق می‌گوید «ساده باش»، جامعه می‌گوید «رسوا نشو». شاید جوهر عشق در همین کشمکش عصبی نهفته باشد. آیا واقعاً عشق بدون این تناقض، عشق است؟

راهکار:

این بیت را می‌توان مثل یک سکه دو رو دید: عشق ساده یک طرف، و رسوایی طرف دیگر؛ اما این دو یک واقعیت واحدند. انگار رسوایی، گواهیِ ناخواسته‌ی عمق عشق است.