برنمیگردی؛ اما این شهر ما را روبهرو خواهد کرد:
در شهرهای پرجمعیت، احتمال برخورد تصادفی با یک فرد خاص در بازهٔ دهساله بهطرز غریبی بالاست؛ نه از روی سرنوشت، بلکه بهخاطر همپوشانی الگوهای حرکت: کافههای محدود، خطوط مترو و خیابانهای خاص. روانشناسان به این پدیده «توهم تأیید» میگویند؛ مغز پس از یک تصمیم هیجانی، هر نشانهٔ مبهم را بهعنوان نشانهٔ بازگشت تفسیر میکند. سؤال: اگر این دیدار رخ دهد، تصادف است یا جغرافیای عادت؟
راهکار:
این متن یک پیشبینی نیست؛ اعتراف به جغرافیای مشترک است. آدمها بعد از جدایی معمولاً همان فضاهای شهری را انتخاب میکنند، چون سلیقهشان از رابطهٔ مشترک شکل گرفته. پس «شهر» اینجا فقط استعاره از حافظه نیست؛ نقشهٔ واقعی عادتهای شماست.