عقل سطلی: وقتی همه چیز مال حکومت است، الا موکب اربعین!:
بر اساس پدیدهی «مالکیت روانی»، افراد وقتی حتی سهم ناچیزی در یک دارایی جمعی داشته باشند، آن را «مال خود» میدانند و حاضرند برای حفظش هزینه کنند؛ اما اگر همان دارایی را متعلق به دولت بدانند، آن را غارت میکنند. این تناقض، ریشهٔ بسیاری از فسادهای بزرگ است. حال تصور کنید چطور با برچسب «مال ما» میتوان همان حس مالکیت را مصنوعی ایجاد کرد و رفتارها را تغییر داد؟
راهکار:
این طنز نشاندهندهٔ یک پدیدهٔ روانشناختی به نام «مالکیت گزینشی» است: ما چیزهایی را «مال خود» میدانیم که منافعش مستقیم به ما برسد، و بقیه را «مال حکومت» که باید تاوانش را بدهد. این خطکشی ذهنی، اساس تقابلهای سیاسی را میسازد.