مغز انسان در فقدان، «نبودن» را به اندازهٔ «بودن» پ...
وقتی تمام شهر یک نفر است که نیست:
مغز انسان در فقدان، «نبودن» را به اندازهٔ «بودن» پردازش میکند. پدیدهٔ «نابینایی ناشی از ناآگاهی» نشان میدهد ما فقط چیزهایی را میبینیم که انتظارش را داریم. وقتی عمیقاً به کسی وابستهایم، نبودش در شلوغترین خیابانها هم فریاد میزند. آیا شما این خلأ را در میان جمع تجربه کردهاید؟
راهکار:
این حس آشناست؛ گاهی نبودن یک نفر، همهٔ بودنها را بیرنگ میکند. انگار شهر نه جمعیتش، که خلأ او را فریاد میزند.