سرباز امام زمان و تنها ترس از گناهان خویش:
در روانشناسی اخلاق، ترس از خطای شخصی اغلب «هشیاری اخلاقی» نامیده میشود نه اختلال؛ پژوهشها نشان میدهند افرادی که منبع کنترل درونی دارند، اشتباه خود را تهدیدی برای انسجام هویت میبینند، نه صرفاً خطر مجازات. به همین دلیل، ترس از گناه در متنهای عرفانی معمولاً با شجاعت بیرونی همزمان ظاهر میشود: وقتی بزرگترین دشمن درون است، میدان بیرونی دیگر هراس ندارد.
راهکار:
این جمله را میشود از دریچه «ترس مفید» دید: ترس از خطای اخلاقی در روانشناسی وجودی نوعی مراقبت از هویت است، نه ضعف؛ چون فرد بهجای فرار از عوامل بیرونی، مرز درونیاش را نگهبانی میکند.