خواب مادر شهید؛ لحظهای که امام حسین درد را بیحس میکند:
تحقیقات عصبشناسی دانشگاه آکسفورد نشان میدهد باورهای مذهبی با فعالسازی سیستم ضددرد مغز، شدت درد فیزیکی را تا ۴۰٪ کم میکنند. در آزمایشها، مؤمنان هنگام دیدن تصاویر مقدس، فعالیت کمتری در قشر کمربندی قدامی (مرکز پردازش درد) داشتند. یعنی حضور معنوی که در خواب مادر نقل شده، از نظر علمی هم توجیه دارد؛ مغز واقعاً تحت تأثیر ایمان، درد را خاموش میکند. نکته جالب دیگر اینکه رؤیای عزیزان ازدسترفته در همه فرهنگها بخشی طبیعی از سوگ است و اغلب پیام تسلی و حتی راهنمایی دارد. اگر ذهن تا این حد بر رنج مسلط است، پس شاید درد بیشتر از آنکه فیزیکی باشد، روایتی درونی است.
راهکار:
این متن را میتوان جور دیگری هم دید: شاید «حمیدرضا»ی درون هر کدام از ما، همان آرزوی رسیدن به کمال و عبور بیدرد از سختیهاست. نکته اینجا نیست که چقدر شبیه شهید حججی شویم، بلکه این است که چطور میتوانیم در مصیبتهای روزمره، حضور یک «امام حسین» درونی را حس کنیم و درد را بیاثر سازیم؛ همان باوری که توی متن، خواب مادر را به حقیقتی تسلیبخش تبدیل کرد.