دلنوشته عاشورایی: دنیای سه ساله رقیه خاتون:
مغز یک کودک سهساله تقریباً دو برابر بزرگسالان سیناپس عصبی دارد؛ چگالی تجربه چنان بالاست که هر روز برای او به اندازه یک هفته ما طول میکشد. در ادبیات حافظه، سهسالگی نخستین نقطه شکلگیری «خودِ روایی» است؛ یعنی آغاز دفتر روح. به همین دلیل، از دست دادن یک دنیای سهساله مثل فروپاشی کهکشانی از نخستین خاطرات نزیسته است. اگر قرار بود آسمان دنیای سهسالهتان را با ستاره پر کنید، چه نامی بر آنها میگذاشتید؟
راهکار:
دنیایی که تنها سه سال از عمرش میگذرد، تمام عرض و طولش را از عشق و فقدان آکنده است. تو میلیاردها سال را در سه سال خلاصه نکردی؛ تو نشان دادی که عمق یک ارتباط، مقیاسهای کیهانی زمان را بیمعنا میکند. جهان تو نه کوتاه که بینهایت متراکم بود.