تامل فلسفی درباره شگفتی زندگی و دانستن مشترک:
در نظریه بازیها، «دانش مشترک» با «دانش فردی» فرق دارد: اینکه من بدانم X و تو هم بدانی X، یک چیز است؛ اما اینکه بدانم تو میدانی که من میدانم، رفتار را عوض میکند. رازهای ناگفته همینجا سنگین میشوند؛ چون سکوت، آن را به پیمانی مخفی بدل میکند.
راهکار:
این جمله بر «دانش مشترک» دست میگذارد: چیزی که هر دو میدانید اما گفتنش لازم نیست. همین ناگفته گاهی صمیمیت را عمیقتر میکند و گاهی به سوءتفاهم دامن میزند. برای گسترش آن، خاطرهای بنویس که در آن «میدانم و میدانی» بدون کلمهای رد و بدل شده باشد.