ابهام یعنی ناامنی: چرا مغز از مبهم بودن فرار میکند؟:
مغز ما در برابر ابهام، آمیگدال را مثل آژیر خطر فعال میکند؛ چون در ۲۰۰ هزار سال تکامل، ناشناخته مساوی با شکارچی پنهان بود. آزمایشهای «الیاسون» نشان داد انسانها حتی ضرر قطعی را به ابهام ترجیح میدهند. جالبه که همین سوگیری در بازار بورس هم باعث سقوط میشود. حالا فکر کنید: اگر دنیا کاملاً شفاف شود، آیا مغز ما حوصلهاش سر نمیرود؟
راهکار:
ابهام همیشه تهدید نیست؛ ذهن ما در ناشناختگی بهدنبال الگو میگردد و گاهی این فضا خلاقیت را شکوفا میکند. شاید این جمله در مورد روابط انسانی صادق باشد، اما در مسیرهای نوآورانه، ابهام میتواند نقشهی گنجی باشد که هنوز پر نشده است.