قضاوت مردم یا شفاعت حضرت زهرا؟ روایتی از شهید علیخانی:
در روان‌شناسی اجتماعی، «اثر نورافکن» نشان می‌دهد انسان‌ها شدت قضاوت دیگران را بسیار بیشتر از آنچه واقعاً رخ می‌دهد تخمین می‌زنند؛ مغز ما طرد اجتماعی را شبیه درد فیزیکی پردازش می‌کند. در الهیات شیعه، شفاعت نه معامله با افکار عمومی، بلکه تجلی رحمت از مسیر ولیّ است. اگر قضاوت دیگران تا این حد خطای شناختی است، چرا هنوز برایمان این‌قدر سنگین است؟
راهکار:
این متن را می‌توان از زاویه‌ای تازه دید: قضاوت دیگران اغلب بازتاب ترس ما از تنهایی است، نه واقعیتِ رابطه‌ی ما با خدا. اگر محور اصلی را شفاعت حضرت زهرا بگیری، متن از یک گلایه‌ی اجتماعی به یک گفت‌وگوی عاشقانه با مادر تبدیل می‌شود.