شعر عاشقانه خیال معشوق؛ از بغض فروخورده تا شبنم سحرگاهی:
مغز انسان در تصویرسازی چهره معشوق، همان نواحی بینایی اولیه را فعال میکند که گویی واقعاً او را میبیند؛ به همین دلیل ضربان قلب با یک خیال ساده تغییر میکند. از سوی دیگر اشک احساسی برخلاف اشک محافظ چشم، حاوی کورتیزول و آدرنالین است؛ یعنی با هر بغض فروخورده، بدن عملاً سموم استرس را از مسیر چشم دفع میکند. حالا تصور کن شبنمی که در شعر آمده، شاید فقط استعاره نباشد؛ شاید یک مکانیزم شیمیایی برای رسیدن به آرامش است.
راهکار:
اگر این مضمون را به نثر برگردانی، تصویر «شبنم سحرگاهی» قابلیت تبدیل به یک مونولوگ کوتاه دربارهی رهایی از بغض دارد؛ جایی که یاد معشوق و آرامش در یک قاب مشترک روایت شوند.