وقتی فهمیدی خانواده مادری هم مثل پدریه:
در روانشناسی، «نظریه هویت اجتماعی» میگوید آدمها معمولاً گروه خودی (خانواده مادری) را بهتر از بیرونی (پدری) میبینند. اما مغز برای بقا، وقتی شواهد کافی جمع شود، ناگهان «ناهماهنگی شناختی» را میشکند و واقعیت را میپذیرد. به این لحظه میگویند «بازبینی بنیادین باورها». آیا شما بعد از این کشف، رابطهتان با هر دو طرف تغییر کرد؟
راهکار:
این حس آشنا یادآور نظریهی «سیستمهای خانواده» است: الگوهای رفتاری ناخودآگاه در هر دو طرف تکرار میشوند. شاید قدم بعدی این باشد که از تکرار این الگوها در روابط خودت آگاه بشی.