شباهت من و شیطان

شباهت من و شیطان؛ طرد شدن از قلب معشوق و آسمان:

در روان‌شناسی، طردشدگی عاطفی همان مدارهای درد جسمی را در مغز فعال می‌کند؛ به همین دلیل افسانه‌های سقوط، از شیطان تا پرومته، همیشه با رنجی فیزیکی توصیف می‌شوند. مغز انسان برای بقا، طرد را تهدیدی مرگ‌بار می‌بیند و از همان مسیر شکستگی استخوان سیگنال می‌فرستد. پس این درد یک توهم نیست؛ واکنشی عصبی و باستانی است. اگر شیطان نماد طردشدگی ابدی است، آیا انسانِ طردشده می‌تواند به جای پرستش، معمار جهان خودش شود؟

راهکار:

جایی که آسمان تو را پس می‌زند، زمین می‌تواند سکوی پرتابت باشد؛ شیطانِ طردشده بعدها پادشاه دوزخ شد، تو هم می‌توانی از زخمِ طرد، مرز جدیدی برای خودت بسازی.