ذات انسان و هوای تهران: یک تشبیه تلخ:
در روانشناسی، «نظریه مدیریت وحشت» میگوید آگاهی از مرگ، انسان را به سوی تعلقات فرهنگی و ارزشهای نمادین سوق میدهد تا اضطراب وجودی را کاهش دهد. شاید این نگاه منفی به ذات، پاسخی دفاعی به همین وحشت باشد. آیا آلودگی تهران تنها یک استعاره است یا واقعیتی که اضطراب ما را عینیت میبخشد؟
راهکار:
این دیدگاه بدبینانه را میتوان با نگاهی به نظریه «تابآوری زیستی» بازتعریف کرد: موجودات زنده (از جمله انسان) در مواجهه با آلودگی، مکانیسمهای تطبیقی و پاکسازی شگفتانگیزی دارند.