طلوع بعد از شب تاریک؛ خدا با ماست:
از دید علوم اعصاب، تاریکی فقط غیاب نور نیست؛ ترشح ملاتونین را بالا میبرد و مغز را وارد حالت ترمیم عمیق سلولی میکند، بنابراین شب از نظر زیستی فاز بازیابی است نه پایان. در فیزیک، طلوع نتیجه چرخش زمین است و حتی در قطبها هر ۲۴ ساعت گذر از تاریکی به روشنایی رخ میدهد. جالبتر این که در اعماق اقیانوس که خورشید هرگز نمیتابد، موجودات نورزیستی خودشان نور تولید میکنند؛ انگار حیات در تاریکترین نقطه هم منبع روشنایی میسازد.
راهکار:
این بیت را میتوان از زاویهای دیگر هم دید: شب تاریک فقط فاصله بین دو روز نیست، بلکه آزمایشگاهی است که چشم را برای دیدن ضعیفترین نورها حساستر میکند. امید یک انتظار منفعلانه نیست؛ یک تنظیم شبکیه است برای کشف روشنایی.