شب تاریک عشق

شبی که تو ماه من شدی:

یک واقعیت شگفت‌انگیز: مغز انسان در تاریکی مطلق، پدیده‌ای به نام «فسفن» (Phosphene) تولید می‌کند – یعنی توهم نور بدون محرک بیرونی. عشق گاهی همین کار را می‌کند: در تاریک‌ترین لحظات، نوری می‌سازد که واقعی‌ترین به نظر می‌رسد. شاید ماه شعر شما هم همین توهم شیرین باشد.

راهکار:

این مصرع می‌تواند شروع یک غزل یا داستان کوتاه با محوریت «تغییر تاریکی به نور توسط عشق» باشد. پیشنهاد می‌شود تصویرسازی از لحظه‌ای که ماه ناگهان در آسمان ظاهر می‌شود، به صورت شعر ادامه یابد.