شب و تاریکی در ادبیات

شب یکسان، تاریکی‌های متفاوت | تورگوت اویار:

در روانشناسی، «تاریکی» درون‌مان اغلب از «تنهایی ادراک‌شده» ناشی می‌شود، نه فقدان واقعی ارتباط. مغز ما درد اجتماعی و درد فیزیکی را در یک شبکه عصبی مشترک پردازش می‌کند. آیا می‌توان در جمعی یکسان، کاملاً تنها بود؟

راهکار:

این جمله می‌تواند سرآغاز یک داستان کوتاه یا شعر باشد. تصور کن هر یک از این «تاریکی‌های متفاوت» متعلق به چه شخصیتی است و داستان آن شب را بنویس.