شب خوری عصبی

چرا هر شب غصه می‌خوریم و رژیم نمی‌گیریم؟:

هورمون کورتیزول هنگام غم بالا می‌رود و مستقیماً میل به کربوهیدرات و چربی را افزایش می‌دهد؛ به همین دلیل غذای شبانه اغلب تسکین‌دهنده است، نه گرسنگی واقعی. از طرفی کم‌خوابی ناشی از نشخوار فکری، گرلین (هورمون گرسنگی) را زیاد و لپتین (هورمون سیری) را کم می‌کند؛ این چرخه یعنی هرچه غم شبانه بیشتر، رژیم سخت‌تر. مغز غذاهای پرکالری را شبیه مسکن درد پردازش می‌کند.

راهکار:

اینجا مسأله ضعف اراده نیست؛ شب‌ها غصه خوردن یک مکانیسم خودآرام‌سازی است، نه صرفاً گرسنگی. اگر ماجرا را از «چرا رژیم نمی‌مانم» به «چه غصه‌ای هر شب بیدارم نگه می‌دارد» منتقل کنید، تصویر وارونه می‌شود: غذا در واقع مسکن شبانه است، نه دشمن رژیم.