شب خاطره

خاطره‌ای از شب دفن آرزوها:

مغز انسان تمایل دارد خاطرات تلخ را با گذشت زمان شیرین‌تر کند؛ پدیده‌ای به نام «بازنگری گلگون». همان شبی که آرزوهایت را دفن کردی، شاید در واقع قبرستان امید را با گل‌های نوستالژی پوشاندی. آیا این مکانیسم ذهنی به بقای ما کمک می‌کند یا ما را در توهم غرق؟

راهکار:

شاید دفن آرزوها زیر خاک، بذر رویاهای تازه‌ای باشد که بعداً سبز می‌شوند. این نگاه می‌تواند تلخی خاطره را به شروعی دگرگون کند.