شب های تلاش

موفقیت یک‌شبه نمی‌آید؛ ارزش تلاش‌های پنهان:

پدیده «توجیه تلاش» در روانشناسی می‌گوید مغز ما هرچه برای چیزی بیشتر هزینه کند، آن را ارزشمندتر ارزیابی می‌کند؛ یعنی ما اغلب عاشق مسیر می‌شویم چون برایش رنج کشیده‌ایم، نه چون مسیر واقعاً درست بوده. حتی نوروبیولوژی نشان داده دوپامین فقط برای پاداش نهایی ترشح نمی‌شود؛ خودِ فرایند تلاش هم سیستم پاداش مغز را فعال می‌کند. آیا ممکن است گاهی همین سوگیری، ما را به مسیر اشتباه بچسباند؟

راهکار:

می‌توانی این نادیده‌گرفتن دیگران را یک فیلتر طبیعی بدانی: کسی که مسیر را ندیده، صلاحیت قضاوت درباره‌ی نتیجه را هم ندارد. تلاش تو یک سند محرمانه است؛ لازم نیست برای کسی رو شود، فقط کافی است خودت بدانی کجای این نقشه ایستاده‌ای.