شب های بی عبادت

شب‌های دراز بی‌عبادت و بار خجالت از گناه:

در روان‌شناسی، احساس گناه و شرم دو مسیر متفاوت مغزی دارند: گناه فرد را به جبران وا می‌دارد، اما شرم هویت را نشانه می‌گیرد. رباعی دقیقاً درگیر شرم پس از بخشش است. در عرفان اسلامی، این وضعیت «قبض» نام دارد؛ حالتی که حتی وعده‌ی رحمت هم خجالت را کم نمی‌کند. آیا شرم بعد از بخشش، خودش نوعی عبادت نیست؟

راهکار:

این بیت را می‌توان از زاویه‌ی «وجدان بیدار» خواند: شرم بعد از خطا نشانه‌ی سلامت اخلاقی است، نه دوری از رحمت. در متون عرفانی، خجالت از خدا گاهی خود عبادتی پنهان است؛ چون انسانِ بی‌اعتنا اصلاً شرم نمی‌کند.