شب درون

شعر شب درون و طلوع فراموش‌شده:

در آزمایش‌های غار میشل سیفره، بدن انسان در تاریکی مطلق چرخه‌ی حدود ۲۴.۲ ساعته را حفظ می‌کند؛ سلول‌ها طلوع را از درون می‌شمارند، حتی وقتی چشم نمی‌بیند. پس شبِ درون، نبودِ نور نیست؛ خطای ساعتِ دیدن است. آیا طلوع را فراموش کرده‌ایم یا زمانِ دیدنش را؟

راهکار:

این شب نه فراموشی طلوع، که حافظه‌ی سایه است؛ تاریکی طولانی فقط زاویه‌ی دیدن نور را عوض می‌کند. اگر شبِ درون را مثل اتاقی بی‌پنجره ببینی، طلوع از دیوار نمی‌آید؛ از خودِ دیوار می‌شکند.