از چشم کسی افتادن؛ طرد شدن و نگاه تحقیرآمیز در روابط:
وسنا وولوویچ، مهماندار هواپیما، در سال ۱۹۷۲ از ارتفاع ۱۰,۱۶۰ متری سقوط کرد و زنده ماند – رکوردی که ثابت میکند شانس حتی در سقوط از سیطبقه هم هست. اما ضربهی واقعی اینجا فیزیکی نیست: پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهند طرد شدن از نگاه کسی دقیقاً همان مدارهای مغزی را فعال میکند که درد جسمی. پس «از چشم من افتادن» فقط یک کنایه نیست، یک حملهی تمامعیار به سیستم بقای مغز است.
راهکار:
این بیان استعاری در واقع به «نگاه تحقیرآمیز» اشاره دارد که روانشناس معروف جان گاتمن آن را یکی از چهار سوارکار فروپاشی روابط میداند. شاید به جای نگاه از بالا به پایین، یک نگاه مستقیم و بدون قضاوت، شانس تازهای برای درک شدن بسازد.