شأن و احترام

احترام مثل لباسه؛ هر کسی لایقش نیست:

در روانشناسی اجتماعی، احترام یک قرارداد دوطرفه بر اساس نظریه تبادل اجتماعی است. انسان‌ها ناخودآگاه فقط به کسانی احترام تمام‌عیار می‌گذارند که «هم‌تراز» یا «بالاتر» از خود می‌بینندشان. این شبیه لباسی است که تنها بر تن کسی زیباست که با برند و دوخت آن هماهنگی داشته باشد. به عبارتی، احترام هم سایز روح می‌خواهد. آیا تا به حال فکر کرده‌اید که احترام شما برای دیگری «اندازه» هست یا نه؟

راهکار:

احترام مانند کت‌وشلوار رسمی است؛ بر تن برخی برازنده و بر تن برخی مضحک می‌شود. شاید معیار اصلی، هماهنگی آن با شخصیت درونی باشد، نه صرفاً جایگاه اجتماعی. همین که احساس می‌کنی به فلانی «نمیاد»، یعنی ناخودآگاه فاصله‌ی ارزشی را تشخیص داده‌ای.