شاهد رنج

نیاز به شاهد برای رنج خود؟ مگر خودت آنجا نبودی؟:

حقیقت جالب: در روانشناسی به این پدیده «تأییدطلبی هیجانی» می‌گویند. مغز انسان برای پردازش درد، به دنبال شاهد بیرونی می‌گردد تا تجربه را «واقعی» کند. اما تحقیقات عصب‌شناسی نشان داده فعال‌سازی قشر پیش‌پیشانی هنگام خودتأییدی (گفتن «من این را تجربه کردم» به خود) همان مسیرهای دوپامینرژیک تایید دیگران را فعال می‌کند. چرا به جای جستجوی شاهد، به صدای درونیت اعتماد نمی‌کنی؟

راهکار:

این جمله پارادوکس جالبی را مطرح می‌کند: اگر خودت شاهد رنجت بودی، پس چرا دنبال شاهد دیگری می‌گردی؟ راهکار روان‌شناختی این است که با نوشتن رویدادها برای خودت (ژورنال‌نویسی) به عنوان یک شاهد درونی عمل کنی، بدون نیاز به تایید بیرونی.