شعر زندان

شعر عاشقانه شمارش مژه‌ها با طعم زندان:

در روانشناسی، زندانیان انفرادی برای حفظ سلامت روان، رفتارهای تکراری مثل شمردن میله‌ها را انجام می‌دهند. جالب اینجاست که آیشمن، که نامش در این شعر آمده، دقیقاً کسی بود که آمار و ارقام کشتار را با دقت شمارش می‌کرد. پس شمارش در عشق و نفرت هر دو می‌تواند ابزار بقا باشد. آیا عشق شما هم مثل زندان، شما را وادار به شمارش جزئیات می‌کند؟

راهکار:

این شعر استعاره‌ای از وسواس عاطفی است: وقتی عشق به حدی می‌رسد که جزئیات کوچک (مژه) جای میله‌های زندان را می‌گیرد. برای بازنویسی خلاقانه‌تر، می‌توانی تصویر «شمردن میله‌های سلول» را با «شمردن روزهای بدون او» جایگزین کنی تا بار عاطفی را به زمان منتقل کنی.