شعر طنز مورچه و پریز

شعر طنز مورچه و پریز برق؛ از سیبیل هم خجالت نمی‌کشی؟:

مورچه‌ها با گیرنده‌های مغناطیسی در شاخک‌شان مسیریابی می‌کنند، اما جریان متناوب ۵۰ هرتز برق شهری برای بدن کوچک‌شان مثل صاعقه عمل می‌کند. وقتی مورچه همزمان به فاز و نول پریز برخورد کند، بدنش بخشی از مدار می‌شود و به‌خاطر مقاومت پایین، دمای موضعی آن‌قدر بالا می‌رود که عملاً بخار می‌شود. به همین دلیل معمولاً جنازه‌ای باقی نمی‌ماند، فقط بوی سوختگی سیم‌کشی می‌ماند. به نظرتان این تراژدی از سر کنجکاوی بود یا غریزه‌ی کور؟

راهکار:

این شعر درواقع یک فابل مدرن است: مورچه نماد کنجکاوی بی‌احتیاط و پریز نماد خطری است که ظاهر ساده و سوراخ‌های کوچکش فریبنده‌اند. می‌توانی ادامه‌اش را از نگاه مورچه‌ی دوم بنویسی که به‌دنبال دوستش می‌آید و با بوی سوختگی مواجه می‌شود؛ این‌جوری طنز تلخش پررنگ‌تر می‌شود.