شعر طنز یارانه؛ دعایی که بیزن و تنبانی میآورد!:
جالب است که سازوکار نفرینهای شوخطبعانه در برابر قطع یارانه، ریشهای تاریخی دارد. اسناد عصر قاجار نشان میدهد پس از اولین کاهش سهمیهٔ نان در ۱۲۶۷ قمری، کاسبهای تهرانی رباعیهایی با قافیهٔ «تنبان» میسرودند؛ چرا که بیتنبانی در آن دوره نماد بیآبرویی مطلق بود. پژوهشهای روانشناسی امروز هم تأیید میکنند این طنز تلخ، با تحریک ترشح اندورفین، عملاً استرس ناشی از ناامنی اقتصادی را بیحس میکند. شما هم در خانوادهتان از این نفرینهای یارانهای شنیدهاید؟
راهکار:
برای بسط این ایده، میتوانید یک تصویر طنزآمیز با سبک کتیبههای قدیمی طراحی کنید که در آن بیت آخر با خط نستعلیق درشت و مُهر «یارانه» در پایین آن دیده شود. این تلفیق سنت دعانویسی و دغدغهٔ مدرن، قابلیت فراگیری بالایی دارد.