شعر طنز اقتصادی

شعر طنز درباره بی‌پولی و شنیده نشدن صدای فقرا:

پدیده‌ای به نام «فقر بیان» وجود دارد: در پژوهش‌های ارتباطی، افراد کم‌درآمد به‌دلیل هزینهٔ اجتماعی ابراز نظر کمتر حرف می‌زنند و رسانه‌ها هم کمتر بازتابشان می‌دهند؛ نتیجه، تله‌ای است که فقر را به سکوت تبدیل می‌کند. پارادوکس تلخ همین‌جاست: هرچه صدای انسان کم‌شنیده‌تر شود، شنیده‌شدنش گران‌تر می‌شود.

راهکار:

بازچینش: «سیر» را می‌توان استعاره از جامعه‌ی سیر و بی‌تفاوت گرفت؛ آن‌وقت تصویر تلخ‌تر می‌شود: صدای فقیر فقط به گوش کسانی می‌رسد که از او سیر شده‌اند.