شعر تنهایی مرگ

شعر حمل نعش خود؛ تنهایی در مرگ از عفیف باختری:

آیا می‌دانستید در سنت ذن بودایی، راهبان با مراقبه بر تصویر جسد خود، از نفس رها می‌شوند؟ این شعر دقیقاً همان حس حمل تابوت خود را به تصویر می‌کشد – انزوای مطلق و پذیرش نهایی. آیا این تنهایی ابدی ما را به خودآگاهی می‌رساند یا به ناامیدی؟

راهکار:

شاید حمل نعش خود، نماد پذیرش کاملِ مسئولیت زندگی و مرگ باشد: تو تنها کسی هستی که می‌توانی خودت را به سرانجام برسانی.