شعر سوگند

متن ناامیدی از زندگی؛ شعر سوگند:

در روان‌شناسی، بحران ربع زندگی دقیقاً در همین اوج جوانی رخ می‌دهد؛ قشر پیش‌پیشانی مغز تا اواسط دهه‌ی سوم زندگی در حال تکمیل است و هم‌زمان فشار معنا و هویت به اوج می‌رسد. واژه‌ی «سوگند» در ادبیات فارسی اغلب مرز بین نفرین و رهایی است؛ قسم خوردن به دریا یعنی پذیرفتن خطر تبدیل شدن به خودِ ناشناخته. از منظر عصب‌شناسی، همین بحران وجودی می‌تواند یک پنجره‌ی باز برای بازنویسی روایت شخصی باشد.

راهکار:

این متن به‌جای پایان، یک سفر استعاری است: در ادبیات، دریا اغلب نماد ناخودآگاه است و «عمق دریا» جایی است که نسخه‌ی آرام‌تر و پنهان تو ممکن است منتظر کشف شدن باشد.