نگرانی از هدیه دادن شعر به معشوق و ترس از انتقال آن:
«پدیدهای به نام «کاتکسیس» (Cathexis) در روانشناسی وجود دارد: وقتی انرژی عاطفی زیادی روی یک شیء (مثل شعر) سرمایهگذاری میکنیم، انتقال آن به دیگری حس «خلأ» ایجاد میکند. اما نکته جالب: مغز انسان هنگام دادن هدیه، همان مسیرهای دوپامینی را فعال میکند که هنگام دریافت پاداش. یعنی بخشش واقعاً لذتبخش است، مگر اینکه ترس از «بیارزش شدن» اثر در ذهن باشد. سؤال تیز: آیا شعر برای تو ارزش ذاتی دارد یا ارزشش وابسته به واکنش اوست؟»
راهکار:
این نگرانی ریشه در «ارزشگذاری بیش از حد روی اثر شخصی» دارد. شاعر معمولاً شعر را چون بخشی از روح خود میبیند، اما طرف مقابل آن را یک هدیه معمولی تلقی میکند. شاید راه حل در «انتخاب مخاطب مناسب» باشد نه در «نگذاشتن شعر». اگر شعرت را به کسی بدهی که قدرش را بداند، دیگر ترسی از انتقالش نداری.