شعر شهیدان

شرم از جا ماندن؛ فریادی از اعماق روح:

شرم از جا ماندن، در اسطوره‌های کهن همیشه نفرینی نبوده؛ در اودیسه، اولیس از رفتن شرم دارد و همین شرم به سفر بی‌بازگشت می‌انجامد. مرز باریکی بین ماندن از روی ترس و ماندن برای حفظ روایت است.

راهکار:

این شرم گران‌بها، از تپش قلبی می‌گوید که سکون را برنمی‌تابد. گاه ماندن، سخت‌ترین شکل پایداری است؛ زنده‌ای تا روایت کنی، و این خود رسالتیست هم‌سنگ شهادت.