شعر سیاهی

سیاهی‌ها را پاک نکن؛ سیاهی روح من است:

در روان‌شناسی تحلیلی یونگ، «سایه» بخش انکارشده‌ی شخصیت است؛ انکارش انرژی روانی صرف می‌کند، اما ادغامش خلاقیت را آزاد می‌کند. پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان می‌دهد مواجهه با هیجانات منفی، فعالیت آمیگدال را تعدیل می‌کند و نشخوار ذهنی را کاهش می‌دهد. به لحاظ فیزیولوژیک، سلول‌های استوانه‌ای شبکیه در نور کم فعال‌ترند؛ تاریکی جزئی از دیدن است. کدام بخش از سایه‌ات را حاضر نیستی روشن کنی؟

راهکار:

سیاهی اینجا نه ویرانی، بلکه امضای زیبایی‌شناختی متن است؛ همان‌طور که در عکاسی، سایه‌ها عمق می‌سازند نه نقص.