شعر راه بی انتها

قدم سنگین، راه بی‌پایان: سنگینی مسیر زندگی و معنای آن:

مغز انسان هنگام مواجهه با مسیرهای طولانی و یکنواخت، فعالیت هیپوکامپ را کاهش می‌دهد؛ همان بخشی که مسئول جهت‌یابی است. این خاموشی موقت حس بی‌پایانی را تشدید می‌کند. برای همین جاده‌های کویری آنقدر بی‌انتها به نظر می‌رسند. آیا تا به حال در جاده‌ای حس کرده‌اید زمان از حرکت ایستاده است؟

راهکار:

هر قدم سنگین، در واقع ردپایی عمیق‌تر بر بوم نرم هستی می‌گذارد. راه بی‌پایان را نه چون بن‌بست، که همچون بوم نقاشی بی‌انتها ببین؛ ردپای تو داستانش را می‌سازد. سنگینی قدم‌ها ماندگاری را چند برابر می‌کند، انگار که جاده فقط برای تو خط می‌کشد.