شعر وصیت برای مرگ

شعر روز مرگم: وصیتی برای زندگی:

بدن انسان پس از مرگ عناصری مثل نیتروژن، فسفر و پتاسیم آزاد می‌کند که دقیقاً مواد مغذی ضروری برای رشد گیاهان هستند. بنابراین وقتی شاعر می‌گوید «خاک را باور کنید / روی قبرم لاله را پرپر کنید»، از نظر علمی هم درست می‌گوید: بقایای ما به معنای واقعی تبدیل به گل می‌شوند. چرخه‌ای که میلیاردها سال است طبیعت را زنده نگه داشته. اگر بدانید هر لاله‌ای ممکن است روزی خاطره‌ای انسانی را در خود داشته باشد، نگاهتان به یک دسته‌گل چقدر متفاوت می‌شود؟

راهکار:

این شعر یک وصیت‌نامه شاعرانه است. می‌توانید برای خودتان هم یکی بنویسید؛ از عزیزانتان بخواهید بعد از شما چه کنند، تا رد پای زیبایی از شما بماند.