دلنوشتهای برای رهبر؛ زمزمه دلم با تو یکی است:
در پژوهشهای عصبشناسی اجتماعی، همزمانی ضربان قلب میان افراد در تجربههای هیجانی مشترک دیده شده است؛ مثلاً تماشاگران یک رویداد احساسی تا حدودی ضربان همگام پیدا میکنند. مغز انسان شخصیتهای کاریزماتیک را تا حدی با مدار پاداش پردازش میکند و همین میتواند ارادت را از «عقیده» به «احساس بدنی» نزدیک کند. مرز میان باور و تپش قلب کجاست؟
راهکار:
از منظر روانشناسی اجتماعی، این جنس از دلنوشتهها نوعی «همآوایی هیجانی با شخصیت مرجع» را بازتاب میدهد؛ تجربهای که در آن فرد احساس میکند ریتم درونیاش با جمعِ همعقیده همنوا شده است.