شعر نسروده

دوستت دارم؛ خلاصه شعرهای نسروده:

پارادوکس عشق همین‌جاست: هرچه احساس شدیدتر شود، زبان بیشتر عقب می‌نشیند. عصب‌شناسی نشان می‌دهد عشق سیستم پاداش دوپامین را فعال می‌کند و تجربه را از ظرفیت واژگان فراتر می‌برد؛ از همین شکاف، شعرهای نسروده زاده می‌شوند. ساپفو هم تنها تکه‌هایی از این سکوت را به جا گذاشت.

راهکار:

عشق در این متن نه در واژه‌ها، بلکه در فاصله میان حس و بیان شکل می‌گیرد؛ شعر نانوشته همان بخشی از عشق است که زبان به آن دسترسی ندارد.