شعر نو فلسفی

‌
ویران شده را حوصله‌یِ منتِ معمار نباشد
ویرانه‌یِ مارا بگذارید که ویرانه بماند..
‌️

نمی‌دانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمی‌خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم
چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم
که از خاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد
به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز پی در پی
دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدین سان بشکند در من
سکوت مرگبارم را.️