شعر نو در مورد دلشکستگی

شعری از یتیمی و شعله‌های دل:

در روانشناسی، «یتیم هیجانی» به کسی گفته می‌شود که از نظر عاطفی رها شده، حتی اگر والدینش فیزیکی حاضر باشند. این احساس رهاشدگی می‌تواند یک «درد اجتماعی» عمیق ایجاد کند که شبیه به سوگ واقعی است. آیا این درد جمعی را در شبکه‌های اجتماعی بیشتر می‌بینیم یا کمتر؟

راهکار:

می‌توان این حس سنگین را با نوشتن ادامه داد: اگر آن «کسی» که فحش پدر می‌دهد، خودِ ذهن شاعر باشد، چه؟ این نگاه، شعری لایه‌دارتر از یک شکایت ساده خلق می‌کند.