شعر مستی نیمه شب

گر نیمه شبی مست؛ شعر کوتاه بوسه‌ای از نفس‌افتاده:

در پزشکی، یک بوسه پرشور می‌تواند ضربان قلب را تا ۱۵۰ تپش در دقیقه بالا ببرد و مصرف اکسیژن را ۲ برابر کند. نتیجه؟ سرگیجه واقعی، نفس‌تنگی خفیف و ترشح دوپامین که «از نفس افتادن» را از استعاره به تجربه‌ای فیزیکی بدل می‌کند. جالب است که حبس نفس در لحظه بوسه، واکنشی غیرارادی مغز برای تشدید لذت لمسی است.

راهکار:

این تصویر شعری در واقع گریز از «من» تنهایی به سمت «ما»ی نیمه‌شب است. بوسه اینجا دیگر فقط یک حرکت نیست، تلاشی است برای تنفس در هوای معشوق، چنان ذوب‌شدنی که حتی اکسیژن هم رقیب عشق می‌شود. شاید آن «از نفس افتادن» استعاره‌ای از مرگ شیرین «نفسِ» خودخواهی باشد.