شعر مولانا درباره تنهایی

بیت ناب مولانا: ستایش غم وقتی هیچ‌کس تو را یاد نمی‌کند:

در روان‌شناسی، «غم» برخلاف تصور عموم باعث تقویت حافظه رویدادی و افزایش دقت تحلیلی می‌شود. پژوهش‌های جوزف فورگاس نشان می‌دهد در هوای ابری و حالات اندوهگین، انسان کمتر دچار سوگیری تأییدی می‌شود و خطاهای قضاوتش کاهش می‌یابد. مغز در غم، به نوعی «حالت ترمیم» می‌رود و تمرکز بر جزئیات را بالا می‌برد. شاید به همین دلیل رومانتیک‌های آلمانی غم را والاترین منبع الهام می‌دانستند و مولانا نیز بر غم هزاران آفرین می‌فرستد. غم تو یک نقص نیست، یک کارگاه آموزشی است.

راهکار:

غم در این بیت نه یک هیولای سیاه، که یگانه همدم وفادار تصویر شده. می‌توانی این نگاه را امتحان کنی: سوگ را مثل مهمانی ناخوانده بپذیری که آمده تا چیزی را به تو بیاموزد. حتی می‌توانی نامه‌ای به غم خود بنویسی و ببینی چه رازی را فاش می‌کند.